Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Ариу джол аджал келтирмез.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Аман хансны – урлугъу кёб.
Тилчиден кери бол.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Акъыллы башны – тили къысха.
Артына баргъанны, къатына барма.
Джарлыны тону джаз битер.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Ач уят къоймаз.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Тюзлюк тас болмайды.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Юреннген ауруу къалмаз.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Бозаны арты дауур болур.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Билмейме деген – бир сёз
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
