Ауузу аманнга «иги», деме.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Ач уят къоймаз.
Чомарт джарлы болмаз.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Тюзлюк тас болмайды.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Элни кючю – эмеген.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Эринчекге кюн узун.
Нарт сёз – тилни бети.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Бозаны арты дауур болур.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Мадар болса, къадар болур.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Сескекли кесин билдирир.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
