Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Тёзген – тёш ашар!
Аман хансны – урлугъу кёб.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Ата джурт – алтын бешик.
Ат басханны джер билед.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Чабакъ башындан чирийди.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Кёбге таш атма.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Ханнга да келеди хариблик.
Тил бла келеди джыр да.
Ашхы сёз таш тешер.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Тойгъан джерге джети къайт.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
