Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Эринчекни аурууу – кёб.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Итли къонакъ джарашмаз.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Билим – акъылны чырагъы.
Артына баргъанны, къатына барма.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Сёз къанатсыз учар.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Алма терегинден кери кетмез.
Эски джаугъа ышанма.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Къарнынг бла ёч алма.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
