Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Этни бети бла шорпасы.
Тели турса – той бузар.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Ана – юйню кюн джарыгъы.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Илму – джашауну джолу.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Тили узунну, намысы – къысха.
Керти сёзге тёре джокъ.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Къууут – джелге, берне – бошха.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Хар зат кесини орнуна иги.
Таш ата билмеген, башына урур.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Ариу джол аджал келтирмез.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Билген билмегенни юретген адетди.
Къалгъан ишге къар джауар.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
