Тай асырагъан, атха минер.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Тёрени джагъы джокъ.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Болджал ишни бёрю ашар.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Тюзлюк тас болмайды.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Эринчекни аурууу – кёб.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Ач уят къоймаз.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
