Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Акъыллы башны – тили къысха.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Джети тилни билген джети кишиди.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Чомарт бергенин айтмаз.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Зар адамны насыбы болмаз.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Элиб деген, элге болушур.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
