Битмегеннге сакъал – танг.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Малны кют, джерни тюрт.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Адам сёзюнден белгили.
Окъ къызбайны джокълайды.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Зар адамны насыбы болмаз.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Хансыз джомакъ болмаз.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
