Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Эр абынмай, эл танымаз.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Арыгъан къош чамчы болур.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Ана къойну – балагъа джандет.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Юреннген ауруу къалмаз.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Иесиз малны бёрю ашар.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Накъырда – кертини келечиси.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Чомарт къолда мал къалмаз.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
