Бозаны арты дауур болур.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Итли къонакъ джарашмаз.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Акъыллы башны – тили къысха.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Окъ къызбайны джокълайды.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Кёб джат да, бек чаб.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Илму – джашауну джолу.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Ашхы сёз таш тешер.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Къарнынг бла ёч алма.
Уруну арты – къуру.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Эринчекге кюн узун.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
