Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Юреннген ауруу къалмаз.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Джуртун къоругъан озар.
Тамчы таш тешер.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Рысхы – насыбха къор.
Окъ къызбайны джокълайды.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Таукел адам тау тешер.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Акъыл неден да кючлюдю.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Хар зат кесини орнуна иги.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Таукел тауну аудурур.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Билмейме деген – бир сёз
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Ушамагъан – джукъмаз.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Ариу джол аджал келтирмез.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Джукъу тёшек сайламайды.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
