Ач къарынны, токъ билмез
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Суу кетер, таш къалыр.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Игини сыйлагъан адетди.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Билмейме деген – бир сёз
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Ачлыкъ отха секиртир.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Таш ата билмеген, башына урур.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Билим къая тешер.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Ат басханны джер билед.
Таукел къуру къалмаз.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Юреннген ауруу къалмаз.
