Битмегеннге сакъал – танг.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Хар зат кесини орнуна иги.
Сёз къанатсыз учар.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Нарт сёз – тилни бети.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Элни кючю – эмеген.
Артына баргъанны, къатына барма.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Ана къолу ачытмаз.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Тёзген – тёш ашар!
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Суу кетер, таш къалыр.
Джети тилни билген джети кишиди.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
