Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Тюзлюк тас болмайды.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Къарнынг бла ёч алма.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Акъыллы башны – тили къысха.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
От этилмеген джерден тютюн чыкъмайды.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Сёз сёзню айтдырыр.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Таукел къуру къалмаз.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Билген билмегенни юретген адетди.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Ишлемеген – тишлемез.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Эринчекни аурууу – кёб.
Акъыл неден да кючлюдю.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Ат да турмайды бир териде.
