Аджашхан тёгерек айланыр.
Билим – акъылны чырагъы.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Хатерли къул болур.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Эринчекге кюн узун.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Ата – баланы уясы.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Башынга джетмегенни сорма.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Тай асырагъан, атха минер.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.