Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Ашхы сёз таш тешер.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Алма терегинден кери кетмез.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Башынга джетмегенни сорма.
Рысхы – насыбха къор.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Татлы сёз – балдан татлы.
Хата – гитчеден.
))