Баланы адам этген анады.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Ач уят къоймаз.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Тёзген – тёш ашар!
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Ана къойну – балагъа джандет.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Дууулдаса – бал чибин, къонса – къара чибин.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
))