Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Ат да турмайды бир териде.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Сакъ юйюне сау барыр.
Зарда марда джокъ.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Кийим тукъум сордурур.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Накъырданы арты керти болур.
Билим – акъылны чырагъы.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Накъырда – кертини келечиси.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Ариу джол аджал келтирмез.
Бек анасы джыламаз.
Эринчекни аурууу – кёб.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Баш болса, бёрк табылыр.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Тойгъан джерге джети къайт.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Чомартны къолу берекет.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Ауузу аманнга «иги», деме.