Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Ашха уста, юйюнде болсун
Таукелге нюр джауар.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Мухарны эси – ашарыкъда.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Иесиз малны бёрю ашар.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Ат басханны джер билед.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Сёз къанатсыз учар.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.