Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Алма терегинден кери кетмез.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Мадар болса, къадар болур.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Башынга джетмегенни сорма.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Уллу сёзде уят джокъ.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Чомартны къолу берекет.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Ач къарынны, токъ билмез
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Таш ата билмеген, башына урур.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
))