Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Окъ къызбайны джокълайды.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Суу кетер, таш къалыр.
Аш берме да, къаш бер.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Хата – гитчеден.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Сёз сёзню айтдырыр.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Битмегеннге сакъал – танг.
Алма терегинден кери кетмез.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Арыгъан къош чамчы болур.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Кёб джат да, бек чаб.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Таш ата билмеген, башына урур.
))