Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Уллу сёзде уят джокъ.
Тай асырагъан, атха минер.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ашха уста, юйюнде болсун
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Аманнга алтын чыдамаз.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Тёрени джагъы джокъ.
Баланы адам этген анады.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Мал тутхан – май джалар.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Эски джаугъа ышанма.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.