Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Элиб деген, элге болушур.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Тёрени джагъы джокъ.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Нарт сёз – тилни бети.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Ач уят къоймаз.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Рысхы – насыбха къор.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Урунуу – насыбны анасы.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Ачны эсинде – аш.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Итли къонакъ джарашмаз.