Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Баланы адам этген анады.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Эски джаугъа ышанма.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Таш ата билмеген, башына урур.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Дуния мал дунияда къалады.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Ачлыкъ отха секиртир.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Джылыгъа джылан илешир.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
))