Аман хансны – урлугъу кёб.
Нарт сёз къарт болмаз.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Тойгъан антын унутур.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Телини эшигин, махтау джабар.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Таш ата билмеген, башына урур.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Тилчиден кери бол.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Зарда марда джокъ.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Билими азны – ауузунда кирит.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Бозаны арты дауур болур.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
))