Къууут – джелге, берне – бошха.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Ушамагъан – джукъмаз.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Эринчекге кюн узун.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Татлы сёз – балдан татлы.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Этни да ашады, бетни да ашады.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Зарда марда джокъ.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Телини эшигин, махтау джабар.
Акъыллы башны – тили къысха.
Суу кетер, таш къалыр.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Башынга джетмегенни сорма.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
))