Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Нарт сёз къарт болмаз.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Элни кючю – эмеген.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Джангыз торгъай джырламаз.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ачны эсинде – аш.
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Итли къонакъ джарашмаз.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
))