Чомарт джарлы болмаз.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Ата джурт – алтын бешик.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Таукел адам тау тешер.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Юреннген ауруу къалмаз.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Тили узунну, намысы – къысха.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Иесиз малны бёрю ашар.
Керти сёзге тёре джокъ.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Аш кетер да бет къалыр.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Намыс сатылыб алынмайды.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Ач къарынны, токъ билмез
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
