Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Нёгерсизни джолу узун.
Алма терегинден кери кетмез.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Урунуу – насыбны анасы.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Ханнга да келеди хариблик.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Ашха уста, юйюнде болсун
Кёл ашады да, кеси ашады.
Джарлыны тону джаз битер.
Хар зат кесини орнуна иги.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Аш кетер да бет къалыр.
Ачны эсинде – аш.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Чабар ат – джетген къыз.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Татлы сёз – балдан татлы.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Таш ата билмеген, башына урур.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Акъыллы башны – тили къысха.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
