Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Таукел адам тау тешер.
Керти сёзге тёре джокъ.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Ата джурт – алтын бешик.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Болджал ишни бёрю ашар.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Рысхы – насыбха къор.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Итли къонакъ джарашмаз.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Татлы сёз – балдан татлы.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Бек анасы джыламаз.
Окъ къызбайны джокълайды.
