Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Этни бети бла шорпасы.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Хар зат кесини орнуна иги.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Ата – баланы уясы.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Таукел тауну аудурур.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Элиб деген, элге болушур.
Хатерли къул болур.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Тели турса – той бузар.
Кюлме джашха – келир башха.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Тил – миллетни джаны.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Уллу сёзде уят джокъ.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.