Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Нарт сёз – тилни бети.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Чомарт джарлы болмаз.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Тил – миллетни джаны.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Эски джаугъа ышанма.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Ачны эсинде – аш.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Билмейме деген – бир сёз
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Накъырда – кертини келечиси.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Игини сыйлагъан адетди.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Мадар болса, къадар болур.
