Тил джюрекге джол ишлейди.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Тёзген – тёш ашар!
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Кёбню кёрген – кёб билир.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Мадар болса, къадар болур.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Зар адамны насыбы болмаз.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Билмейме деген – бир сёз
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Таш ата билмеген, башына урур.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Итли къонакъ джарашмаз.
Тойгъан джерге джети къайт.
Билимсиз иш бармаз.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Арыгъан къош чамчы болур.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Элиб деген, элге болушур.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Адеб базарда сатылмаз.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
