Адамны бетине къарама, адетине къара.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Чомартны къолу берекет.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Ушамагъан – джукъмаз.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Къарнынг бла ёч алма.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Тил бла келеди джыр да.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Билген билмегенни юретген адетди.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ата джурт – алтын бешик.
Адебни адебсизден юрен.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Кёб джат да, бек чаб.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Ишлемеген – тишлемез.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Сабий кёргенин унутмаз.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Мухардан ач ычхынмаз.
