Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Артына баргъанны, къатына барма.
Тели турса – той бузар.
Джырына кёре эжиую.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Ашхы сёз таш тешер.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Намыс сатылыб алынмайды.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Эр абынмай, эл танымаз.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Итли къонакъ джарашмаз.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Бермеген къол, алмайды.
Эри аманны, къатыны – аман.
Билген билмегенни юретген адетди.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Джукъу тёшек сайламайды.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
