Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Билим къая тешер.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Нарт сёз къарт болмаз.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Игини сыйлагъан адетди.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Таукел адам тау тешер.
Итли къонакъ джарашмаз.
Аманнга алтын чыдамаз.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Билмейме деген – бир сёз
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Джети тилни билген джети кишиди.
Намыс сатылыб алынмайды.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
