Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Къалгъан ишге къар джауар.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Юреннген ауруу къалмаз.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Кийим тукъум сордурур.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Хансыз джомакъ болмаз.
Асхат ашлыкъ сата, юйдегиси ачдан къата.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Окъ къызбайны джокълайды.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Акъыл неден да кючлюдю.
Накъырданы арты керти болур.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Билими азны – ауузунда кирит.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Рысхы – насыбха къор.
Уллу сёзде уят джокъ.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Таукел къуру къалмаз.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Ат да турмайды бир териде.
Тойгъан антын унутур.
Ата – билек, ана – джюрек!
Таукелге нюр джауар.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
