Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Тюзлюк тас болмайды.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Кёб джат да, бек чаб.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Хансыз джомакъ болмаз.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Нарт сёз къарт болмаз.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Чабар ат – джетген къыз.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Керти сёзге тёре джокъ.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Адам сёзюнден белгили.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Эринчекге кюн узун.
