Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Ашхы сёз таш тешер.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Джарлыны тону джаз битер.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Ач уят къоймаз.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Элиб деген, элге болушур.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Сескекли кесин билдирир.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Зар адамны насыбы болмаз.
Таукел адам тау тешер.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Аш кетер да бет къалыр.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Ачны эсинде – аш.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Тёзген – тёш ашар!
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Джырына кёре эжиую.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Мухарны эси – ашарыкъда.
