Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Кёб джат да, бек чаб.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Билмейме деген – бир сёз
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Ачны эсинде – аш.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Аманнга алтын чыдамаз.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
