Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Накъырданы арты керти болур.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Элни кючю – эмеген.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Таукел къуру къалмаз.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Билмейме деген – бир сёз
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Малны кют, джерни тюрт.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
