Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Болджал ишни бёрю ашар.
Татлы сёз – балдан татлы.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Эри аманны, къатыны – аман.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Эринчекге кюн узун.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Чомартны къолу берекет.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Ариу джол аджал келтирмез.
Сескекли кесин билдирир.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
