Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Тынгылагъан тынгы бузар.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Уруну арты – къуру.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Иесиз малны бёрю ашар.
Ханнга да келеди хариблик.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Тил – миллетни джаны.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Чомарт джарлы болмаз.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
