Кюлме джашха – келир башха.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Сабий кёргенин унутмаз.
Элни кючю – эмеген.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Джылыгъа джылан илешир.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Зарда марда джокъ.
Мухардан ач ычхынмаз.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Адебни адебсизден юрен.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Уллу сёзде уят джокъ.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Аманнга алтын чыдамаз.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Илму – джашауну джолу.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Тилчиден кери бол.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Ишлемеген – тишлемез.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Телини эшигин, махтау джабар.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
