Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Аш берме да, къаш бер.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Бек анасы джыламаз.
Тамчы таш тешер.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Акъдан къара болмаз.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Джуртун къоругъан озар.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Нарт сёз къарт болмаз.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Таукел адам тау тешер.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Аш иеси бла татлыды.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
