Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Къалгъан ишге къар джауар.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Татлы сёз – балдан татлы.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Накъырданы арты керти болур.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Накъырда – кертини келечиси.
Мал тутхан – май джалар.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Аш берме да, къаш бер.
Ат да турмайды бир териде.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Малны кют, джерни тюрт.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Сёз къанатсыз учар.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Хансыз джомакъ болмаз.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Эски джаугъа ышанма.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
