Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Баш болса, бёрк табылыр.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Адам сёзюнден белгили.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Джукъу тёшек сайламайды.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Ана – юйню кюн джарыгъы.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Ат басханны джер билед.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Хатерли къул болур.
Ана къойну – балагъа джандет.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Тамчы таш тешер.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
