Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Игини сыйлагъан адетди.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Хар сёзню орну барды.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Тёрени джагъы джокъ.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Хансыз джомакъ болмаз.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Аджашхан тёгерек айланыр.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Эл ауузу – элия.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Адеб базарда сатылмаз.
