Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Аш кетер да бет къалыр.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Игини сыйлагъан адетди.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Этни бети бла шорпасы.
Джукъу тёшек сайламайды.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Джангыз торгъай джырламаз.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Ачны эсинде – аш.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Сёз къанатсыз учар.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Ашха уста, юйюнде болсун
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
