Суу кетер, таш къалыр.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Иесиз малны бёрю ашар.
Накъырданы арты керти болур.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Ата – билек, ана – джюрек!
Элиб деген, элге болушур.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Чабар ат – джетген къыз.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
