Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Алтыннга тот къонмаз.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Юйюнг бла джау болгъандан эсе, элинг бла джау бол.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Хар сёзню орну барды.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Иесиз малны бёрю ашар.
Тил бла келеди джыр да.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Урунуу – насыбны анасы.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Ариу джол аджал келтирмез.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Акъдан къара болмаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Башынга джетмегенни сорма.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
