Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Билген билмегенни юретген адетди.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Хансыз джомакъ болмаз.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Хар ишни да аллы къыйынды.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Ата – баланы уясы.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Бек анасы джыламаз.
Мал тутхан – май джалар.
Тилчиден кери бол.
Уллу сёзде уят джокъ.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Мадар болса, къадар болур.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Керти сёзге тёре джокъ.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Джылыгъа джылан илешир.
