Аш кетер да бет къалыр.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Ана къолу ачытмаз.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Хар зат кесини орнуна иги.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Тай асырагъан, атха минер.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Уруну арты – къуру.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Адебни адебсизден юрен.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Таукел къуру къалмаз.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Ишлемеген – тишлемез.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Ишленмеклик адамлыкъды.
