Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Эринчекни аурууу – кёб.
Тели турса – той бузар.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Адам сёзюнден белгили.
Болджал ишни бёрю ашар.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Суу кетер, таш къалыр.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Билими азны – ауузунда кирит.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Тойгъан джерге джети къайт.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Ётюрюкню башын керти кесер.
