Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Итли къонакъ джарашмаз.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Тойгъан джерге джети къайт.
Юреннген ауруу къалмаз.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Алтыннга тот къонмаз.
Баланы адам этген анады.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Ата – баланы уясы.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.