Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Аманнга алтын чыдамаз.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Иесиз малны бёрю ашар.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Башынга джетмегенни сорма.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Ашхы сёз таш тешер.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Чабар ат – джетген къыз.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Билим къая тешер.
